zondag 11 september 2016

De Quest is terug

De Quest is weer terug! Netjes gerepareerd door Velomobiel.nl. Gisteren heb ik 'm in een vrij relaxed tempo teruggereden, vandaag had ik zin om weer eens lekker hard te trappen. Hoewel ik normaal geen Strava gebruik op de Quest - ik laat me er toch door opfokken en de Quest gaat toch al zo snel - heb ik de rit nu wel geregistreerd. Pardoes reed ik 7x een KOM. Ik vrees dat daar gedonder van komt.

Het was niet mijn bedoeling om KOMs te rijden; die eer gun ik mezelf wel met de RaptoBike maar de Quest is zo veel sneller dan een racefiets dat er inderdaad een aparte klasse voor zou moeten zijn. De laatste KOM op de Achterdijk is er één waar veel Utrechtse fietsers om strijden. Ik was zo lekker aan het trappen daar, bijna thuis dus heerlijk nog even alles geven (ik kon mezelf zelf niet inhouden om te schreeuwen, wat ik anders *nooit* doe) en toen zag ik een snelle jongen voor me rijden. Flink hard reed hij maar ik wilde 'm graag nog minstens even aantikken voordat ik af zou slaan richting Marsdijk. Ik kan dat niet laten, sorry.

vrijdag 2 september 2016

Klimmen met de Eindbaas

Sinds ik weer een Quest heb, januari van dit jaar, heb ik nauwelijks de behoefte gevoeld om met één van mijn andere fietsen te gaan rijden. De rug-aan-rugtandem en de RaptoBike lowracer staan stof te vergaren in de schuur. De Alleweder staat met een wat ribbelig kontje voor het huis nog wat na te hijgen van de recente aanrijding.

Nu de Quest in reparatie is heb ik voor de afwisseling weer eens de tweewieler gepakt. Deze fiets, een RaptoBike lowracer met 2 reguliere 28" racefietswielen, wordt bij ons thuis tegenwoordig 'De Eindbaas' genoemd omdat mijn zoon Joep, die met de Flevobike Amigo prima kon ligfietsen, het niet lukte om er op te rijden. Volgens hem is het de Eindbaas, de meest moeilijk te berijden fiets.

Vóór de Quest gebruikte ik wel eens de app Strava om mijn prestaties op de fiets of hardlopend te kunnen vergelijken met die van anderen. Op de Quest heb ik Strava niet gebruikt maar met de RaptoBike had ik er wel weer zin in om mezelf virtueel wat op te laten jutten. Op de tweede rit met de Raptobike koos ik voor een tocht met twee klimmetjes, de zuidzijde van de Amerongseberg en de noordzijde van de Kaapsche bossen. Mijn ervaring was altijd al dat het met de RaptoBike prima klimmen is maar ik had dit nog niet eerder met Strava geregistreerd.

Enfin, stevig trappend maar niet met het mes tussen de tanden, belandde ik in het Strava-klassement voor het segment van de eindklim Amerongseberg zuidzijde op positie 900 van de ruim 22.000. Bij de beklimming van de Kaapsche bossen kwam ik ook in de top 5%. Mijn voorzichtige conclusie is dat de Eindbaas niet significant slechter kan zijn in klimmen dan een reguliere racefiets.

vrijdag 5 augustus 2016

CRASH - en dat was dan de vakantie

Deze zomervakantie wilden Joep, mijn oudste zoon van 14, en ik een weekje op fietsvakantie met een velomobiel. Omdat een velomobiel niet zomaar te huren is besloot ik er één speciaal voor de vakantie te kopen. Een goede fiets is natuurlijk altijd weer te verkopen ná de vakantie.

Via Ligfiets.net vond ik een Alleweder in goede staat. Ik had niet veel zin in gesleutel dus dat leek me een goede en betaalbare optie. Hoewel het gezegd mocht worden dat de fiets in goede staat was heb ik er toch het nodige onderhoud aan gehad. Ik schreef al over de ketting die kapot ging, banden die ik heb vervangen, een lossige stuurstang en veerpoten die onderhoud (betere demping) en een stuggere veer nodig hadden. In het voorbijgaan daarbij in tweede instantie ook nog het L-profiel van de veerpoten vervangen: die bleken allebei niet meer recht (op zich geen groot probleem maar ik vreesde dat de sterkte van het aluminium zou zijn aangetast). Bij het ene profiel was dat mede door mijn toedoen maar de ander was ook los van mijn gekluns niet netjes recht. Verder heb ik ook nog de cranks vervangen door klassieke oude smallere exemplaren zodat ik minder snel met mijn (mn. rechter-) been tegen de wielkast aan zou komen.

Vanochtend was de fiets er helemaal klaar voor. Joep en ik wilden in een paar dagen een rondje IJselmeer doen; een eerste stop in de Flevopolder, dan via de 'LEL-dijk' naar Noord-Holland en dan via de Afsluitdijk verder. We zouden al fietsende wel zien wat we precies zouden gaan doen.

Helaas liep het anders. We waren nog nauwelijks op weg - de fietsen reden heerlijk -toen op het fietspad tussen Bilthoven en Soest een tegenliggende mevrouw met haar fiets een slinger maakte naar onze weghelft. Ik schrik als ik haar op mijn helft zie komen en hoop dat ze Joep in de Quest op tijd nog bemerkt, maar "KNAL", te laat. In mijn spiegel zie ik mevrouw met fiets en al richting wegdek gaan. Van de schrik ga ik flink in de rem en stuur de Alleweder naar de kant. Helaas had Joep, eveneens geschrokken, mijn plotse rem-actie te laat door en alweer "KNAL", de Quest komt achterop de Alleweder tot stilstand.

Het was een flinke schade bij elkaar. De Quest heeft links een wat diepere kras door de trapper van de fiets van mevrouw maar bovenal aan de voorkant rechts een flink gat. De Alleweder heeft linksachter een aanzienlijk deuk. Mevrouw leek in eerste instantie niets gebroken te hebben, wat voor een oude van dagen een enorm geluk is, maar helaas bleek dat later niet zo te zijn, ze heeft zowel haar schouder als haar elleboog gebroken.


Gat voorzijde Quest


Deuk achterzijde Alleweder

Hoewel de fietsen flink gehavend zijn konden we er met trillende knietjes nog wel mee terug fietsen. Onze fietsvakantie is hiermee volledig in duigen gevallen; duurde niet langer dan één uur. De laatste vakantieweek zal op een andere wijze besteed gaan worden. Morgen zal een flink deel van de dag in ieder geval benut worden voor het uitdeuken van de Alleweder. De Quest mag over twee weken op bezoek in Dronten om gerepareerd en overgespoten te worden.

zondag 24 juli 2016

Dikke 10+

Vanochtend was ik bijtijds wakker. Buiten was het fijn fietsweer, bewolkt maar droog, windstil en nog niet te warm. Sinds lange tijd kreeg ik weer eens zin om een flink stuk lekker hard te gaan rijden. Na alle ritjes in de Alleweder had ik ook echt weer zin in rijden met de Quest.

Ik fietste van Houten via Schalkwijk over de Lekdijk naar de pont van Amerongen. Via de zuidelijke Rijndijk reed ik naar de brug van Rhenen. In Rhenen bracht ik een kort bezoekje aan mijn ouders waarna ik de Heuvelrug over ging naar Elst en Amerongen. Via de Amerongseberg, de Kaapse Bossen en Doorn reed ik terug.

Wat ging het lekker! Wat is een Quest toch een heerlijk snelle, stille en comfortabele fiets ten opzichte van de oude charmante Alleweder. Het snelheidsverschil tussen beide fietsen is bij stevig doortrappen meer dan 10 km/h. Op het heerlijk snelle stuk van de Langbroekerweg, waar de asfalt-elfjes telkens 'sneller, sneller' in mijn oor fluisteren en ik eerder deze week met de (beladen) Alleweder een sprint had gemaakt tot 43 km/h, reed ik nu in een sprint 60 km/h.
Ik begrijp nog steeds niet goed wat het snelheidsverschil tussen beide fietsen zo groot maakt.

Het ging dus heerlijk snel. Op de dijk waren veel racefietsers en dat werkt voor mij als een rode lap op een stier. Doorgaans reed ik ze met 43 à 46 km/h voorbij. Omhoog bij de sluizen in het Amsterdam-Rijnkanaal nabij Wijk bij Duurstede (Romeinenbaan) probeer ik sowieso altijd flink hard te trappen. Dit keer had ik mazzel: er reed een peloton racefietsers voor me. Vlak voor het hoogste punt haalde ik ze in met een respectabele 48 km/h. Een nieuw persoonlijk record!
Het inhalen van racefietsers werkt stimulerend maar omhoog is het pas echt leuk! Op de Amerongseberg waren ook de nodige racefietsers. Ik reed ze allemaal omhoog voorbij. Ééntje probeerde me nog te volgen nadat ik 'm met 25 km/h voorbij was gegaan maar het werd toen snel minder stijl zodat hij kansloos was.

Als ik zo aan het racen ben merk ik wel dat ik minder voorzichtig ga fietsen. Ik stoor me dan bijvoorbeeld aan een auto die me inhaalt om bijna direct daarna te moeten remmen (vaak voor breed naast elkaar fietsenden bejaarden met elektrische fietsen) zodat ik ook moet remmen. Ik heb een hekel aan remmen... Dat stimuleert me dan om vervolgens te proberen om die auto zo goed mogelijk te volgen (doorgaans op een 60 km/h-weg). Soms rijd ik daarbij harder dan achteraf verstandig.

Om geen verkeerd beeld te wekken: nadat ik een stukje echt hard gegaan ben fiets ik doorgaans ook wel weer stukjes wat rustiger, bijvoorbeeld zo'n 36 km/h. Als ik dat doe krijg ik snel weer zin om 40+ te gaan rijden of nog harder. Deze afwisseling levert denk ik een goede training voor het ontwikkelen van snelheid en is bovendien ook erg leuk.

zaterdag 23 juli 2016

Oefenvakantie en meer fietsonderhoud

Afgelopen donderdag en vrijdag zijn Joep en ik op een korte fietsvakantie gegaan. We fietsten van Houten naar Harskamp om eens te proberen hoe het is om samen met Quest (Joep) en Alleweder (ik) op vakantie te gaan. Wel, dat ging goed! Vooral in de Alleweder kan je veel bagage in kwijt. In de Alleweder vervoerden we tent (achter het zitje), twee slaapmatten en één slaapzak (in de staart), wat eetspullen en wat kleding (naast de zitting). Resterende zaken konden in de Quest.


Quest, Alleweder en tent

Het fietsen ging ook uitstekend. We reden doorgaans zo'n 32 a 34 km/h met op het einde van de terugrit wat uitschieters in de 40 (jawel, ik kon op goed asfalt met alle bagage in de Alleweder een stukje 43 rijden).

De Alleweder slaagde voor generale repetitie maar toch was ik niet helemaal tevreden. Vooral de vering van het rechter wiel was naar mijn zin veel te slap. Het nadeel van slappe vering is vooral dat het inveren een versterkende werking heeft op het stuurgedrag. Fijn strak een bocht maken is zo lastig.

Weer thuis ging ik meteen aan de slag. Ik maakte de rechter veerpoot los en belde met Velomobiel.nl. Ik kon gelukkig meteen langskomen, veerpoot mee in de auto. Behalve dat de veerpoot geen enkele demping meer had (wat Theo corrigeerde met een stukje tape onder het wrijvingsrubbertje) was er verder niets mis mee. De blauwe veer werd vervangen door een rode en een blauwe veer (zoals de Quest standaard afgeleverd wordt). Ik nam ook nog wat onderdelen mee om zelf ook de andere veerpoot onder handen te kunnen nemen.


Veerpoot

Met de stuggere veerpoot op de Alleweder geplaatst bleek nu zoals verwacht juist de linker veerpoot slapper. Die schroefde ik er dus snel uit om 'm dezelfde behandeling te geven zoals ik Theo had zien doen.
Echter, de kunststof dop op de veerpot zat zo enorm strak dat ik 'm er niet af kreeg. Ik schroefde de zuiger met een bout vast aan een plank waar ik eerst een gat in geboord had. Die plank met hangende veerpoot hing ik tussen twee houten tuinstoelen. Met een flinke hamer en een stukje hout ga ik flinke tikken op de onderste dwarse constructie op de veerpoot. Zonder resultaat, of helaas met ongewenst resultaat. Onder het geweld van de hamer was dat deel waar de kogels op gemonteerd worden krom gaan staan. Ahum... Met de zelfde hamer en een stuk hout tikte ik het geheel weer min of meer recht. Ik vermoed dat dit niet of nauwelijks impact heeft op de verdere wielophanging en uitlijning. Een onderdeel om in de gaten te houden en eventueel te vervangen.
Ondertussen was opgeven geen optie meer, die veerpoot moest open. Zoals ik Theo ook had zien doen tikte in nu met de hamer met een stukje hout er tussen op de as. Dat werkte gelukkig wel, de dop kwam los.

Ondank het verschil tussen beide veerpoten bleek ook hier een blauwe veer in te zitten. Vervangen van de veer is verder zeer eenvoudig. Wat meer werk zat er in het goed uitkienen van de beste hoeveelheid tape voor onder het wrijvingsrubber.
Voor ik de kunststof dop terugplaatste bewerkt ik 'm met wat schuurpapier om het verwijderen een volgende keer makkelijker te maken.

Toen de beide poten weer op de fiets gemonteerd waren besloot ik toch nog aandacht te besteden aan de wielbout. Het verwijderen van een 'extra' ringetje had de zijdelingse speling van het wiel op de as doen verdwijnen. Helaas liep het wiel zo wel minder soepel. Dat duidt er op dat er te veel zijdelings druk op de lagers zou staan. Theo had me die middag al gesuggereerd dat bij deze constructie het ideaal zou zijn om wel zo'n extra ringtje te plaatsen maar dan ééntje die net wat dunner is. Een flinke zoektocht in mijn de bak met boutje en moertjes leverde uiteindelijk twee net wat dunnere ringetjes. Het wiel van de Alleweder draait nu lichter maar wel spelingsvrij.

donderdag 21 juli 2016

Onderhoud Alleweder

Hoewel de Alleweder die ik recent kocht ogenschijnlijk in bijna perfecte staat verkeerde, heb ik toch nog de nodige tijd in onderhoud moeten stoppen. Hoewel dat vooraf niet mijn bedoeling was heeft het wel het voordeel dat ik me de fiets zo meer eigen gemaakt heb. Zoals ik elders las "You don't own it until you have fixed it".

Pech

Direct na aanschaf van de fiets heb ik twee keer met het ding moeten wandelen. Tijdens het eerste ritje trapte ik de ketting - die pas twee jaar oud zou zijn - kapot toen ik probeerde de maximumsnelheid van de fiets te vinden. Mogelijk had die ketting langere tijd blootgesteld gestaan aan vocht en daar onder geleden? Enfin, drie stuks ketting besteld en drie dagen later kon er weer gefietst worden.


Alleweder op de bok

Eén van de eerstvolgende korte ritjes ging het weer mis. Ik haalde mijn jongste zoontje af van school. Toen ik de fiets bij school parkeerde zag ik dat een deel binnenband door een gat in de Kojak naar buiten kwam. Helaas was ik te weinig nadenkend. In plaats van de druk er af te halen hoopte ik er nog wel mee thuis te kunnen komen. Dat was ijdele hoop. Terwijl ik op zoonlief stond te wachten hoorde ik een luid PSSSSsssssstttttt. Weer lopend naar huis dus.
Thuis verving ik de Kojaks door twee Durano Plus banden die ooit nog door Marcel Beekmans op de Quest gebruikt zijn.

Onderhoud

De Alleweder was voorzien van een F-Lite als achterband. Een mooie band maar mijns inziens niet zo geschikt als achterband. Achter heb ik liever meer profiel en omdat de achtervork niet enkelzijdig is ook graag meer lekbestendigheid. De F-Lite verving ik dus door een Marathon plus, een band die volgens de berichten niet lek te krijgen is maar nog wel redelijk licht loopt.


Dubbelzijdige vork bemoeilijkt bandenwissel

Omdat de snelheid van de fiets me in verhouding tot de Quest tegenviel ben ik de wielophanging voor gaan bestuderen. Eén stuurstang was voorzien van een constructie bedoeld om de sporing makkelijker aan te kunnen passen. Het viel me op dat de stuurstang hierdoor speling kreeg. Ik had het geheel aan kunnen draaien maar ik verkies hier degelijkheid. De fiets is dus nu weer voorzien van een draadeinde uit één stuk als stuurstang.

Werkende aan de voorwiellophanging werd duidelijk dat beide wielen een zijdelingse speling van ongeveer 1 mm hadden. Ik vroeg me af of de bout waarmee de wielen bevestigd zaten niet wat los was gekomen. Toen ik het eerste wiel los maakte viel me op dat er op het boutje twee ringetjes zaten: één dikke en brede met een diameter als van het binnenste deel van de lager en één dunner ringetje met een diameter als van de as. Hierdoor draaide de bout vast tegen de as en niet tegen het binnenste deel van de lager. Ik verwijderde bij beide wielen het kleine ringetje - en checkte voor de zekerheid bij Velomobiel.nl of dat inderdaad ook zo zou moeten - en weg was de speling.


Eén ringetje te veel op de as veroorzaakte speling


Een ringetje te veel

Vooral op de bok geplaatst voor onderhoud kwam er bij het sturen een geluid uit de fiets als van een walvis in barensnood. Best lastig om de achterhalen wat zo'n geluid veroorzaakt. Uiteindelijk concludeerde ik dat het veroorzaakt moest worden door een te kogelhuis van de middelste stang van de wielophanging. Moertje een halve slag losser en voilá, geen walvis meer te horen.
Het nogal schokkerige stuurgedrag bleek daarmee ook verholpen.


Middelste kogelhuis bleek te strak

Nu klaar voor een mini-testfietsvakantie!

woensdag 20 juli 2016

Opgelicht?

Ter voorbereiding van de fietsvakantie maakten Joep en ik gisteren een tochtje in Alleweder en Quest. Omdat ik een betere fietsconditie heb dan Joep en de Quest sneller is dan de Alleweder mocht Joep de Quest proberen. Dat leek ons eerlijker. Door eenvoudigweg wat extra laagjes rubbermat in het zitje van de Quest te leggen paste Joep er netjes in. Het is bijzonder handig dat zijn benen even lang zijn als de mijne, er hoeft om van fiets te wisselen dus niets aan de trapas-afstand veranderd te worden.

We fietsten via het pontveer van Culemborg (nu had ik gelukkig wel mijn geld bij me voor de overtocht) over de zuidelijke Lekdijk richting het veer van Wijk bij Duurstede. Dit was de eerste wat grotere tocht die ik met Alleweder maakte & voor Joep de eerste echte rit in de Quest. Met de nodige moeite lukte het mij om de Alleweder op 37 a 38 km/h te krijgen. Onderwijl was Joep in de Quest flink aan het grijnzen: de snelheid kostte hem weinig moeite. Dat de Quest zo veel sneller zou zijn dan de Alleweder had hij niet verwacht.

Interessant waar dat verschil aan zou kunnen liggen. Op zo'n zomerse dag zonder zeiltje vangt een Alleweder in ieder geval flink wat wind, meer dan een open Quest met windschermpje. De versnellingsnaaf (Shimano Alfine) in de Alleweder helpt ook niet mee om hard te rijden. Een inspectie thuis liet bovenden zien dat een stuurstang van de Alleweder - voorzien van een constructie om eenvoudiger de sporing in te kunnen stellen - wat speling kende. Die stang heb ik ondertussen vervangen & door aan beide voorwielen aluminium profielen te monteren de sporing ingesteld. Meer hierover later.

Terug naar de titel van dit bericht. Ik kom regelmatig op de pont van Wijk bij Duurstede. Zoals gewoonlijk kwam de veerman pas op het allerlaatste moment om de vergoeding voor de overtocht op te halen. Hoewel Joep en ik vooraan het fietsgedeelte stonden kwam hij pas aangelopen terwijl de pont de overzijde al bereikt had. Om niet onnodig te vertragen wees ik de veerman richting Joep omdat hij het geld in de fiets had. Joep had zich al wat rusteloos afgevraagd waar de veerman bleef. Terwijl Joep de transactie afhandelde gingen de slagbomen omhoog. Ik wil wegrijden maar zie achter me Joep, de veerman was door naar de fietsers die achter hem stonden, vertwijfeld kijken. Ik maande hem op te schieten en plaats te maken voor de wachtenden. "Papa, ik heb een euro te weinig teruggekregen!". In zo'n situatie is mijn eerste reactie niet om moeilijk te doen over een euro. "Laat maar, ga maar weer fietsen", riep ik hem dus toe.

Weer op land bleek Joep ontdaan over het verlies van de euro. Hij meende dat de veerman doelbewust een euro te weinig teruggeven had. Ik sluit het niet uit. Juist door mensen pas te laten betalen als de slagbomen al open gaan en je als het ware de ongeduldige mensen achter je al hoort klagen is een ideaal moment om mensen niet te nauw te laten kijken naar het wisselgeld of juist te laten denken "Laat maar". Hoewel het maar om één euro gaat kan dit herhaald op een dag een flink bedrag opleveren. Voor Joep is het zelfs een enorm bedrag, naast zijn mobiele abonnement resteert hem nog maar 10 euro zakgeld per maand (uiteraard kwam deze euro wel uit mijn portemonnée).

Ik zou de volgende keer de veerman er op aan kunnen spreken maar ben wat bang dat dit in de toekomst een aangename overtocht in de weg kan zitten. Met een blauwe banaan kom je ook niet echt anoniem aan de overzijde.