dinsdag 27 december 2016

Oliebollentocht

Morgen staat de tocht der tochten voor velomobielen weer op de agenda. Ik kan het niet meer precies reconstrueren maar voor mij wordt het de derde of de vierde keer dat ik mee fiets.

In 1998 had ik mijn eerste velomobiel, een Verhees Alleweder. Ik woonde toen in Den Haag. Ik vermoed dat ik toen ook meegereden ben met de tocht die toen nog gewoon 'Allewedertocht' heette en die in dat jaar door het in Den Haag gevestigde Kemper Ligfietsen georganiseerd werd.

Verhees Alleweder 1998
Mijn Verhees Alleweder in 1998.

In 1999 organiseerde Kemper Ligfietsen de tocht opnieuw. John Poot, medewerker van Kemper, was in die periode de vaste fietsmaat van Allert Jacobs op de rug-aan-rugtandem. John was één van de eersten die in een carbon uitgevoerde Alleweder reed (C-Alleweder, later Limit). Eind 1999 had mijn Verhees panne, een veerpoot was deels door de wielkast gescheurd. Via John kon ik echter een rode Limit lenen om toch mee te kunnen rijden met de Oliebollentocht, die toen inderdaad niet meer alleen door aluminium Alleweders gereden werd.

Oliebollentocht 1999
Mobiel bellend (!) in geleende Limit (C-Alleweder), oliebollentocht 1999.

Na een paar jaar zonder velomobiel (zo waren die sigaarfietsen ondertussen gaan heten) kocht ik in 2008 een Quest om daarmee van Houten naar mijn werk in Amsterdam te rijden. In 2009 werd de Oliebollentocht vanuit Utrecht georganiseerd en reed ik ook mee. We vertrokken vanaf het Domplein, midden in de stad. Er was dan ook de nodige media-aandacht.

Oliebollentocht 2009
Krantenartikel (krant ?) oliebollentocht 2009.

Dit jaar is het plan om rond 7:30 vanuit Houten te vertrekken en dan via de Stichtse Brug eerst naar Velomobiel.nl te rijden. Daar wil ik de knipperautomaat van de fiets vervangen in de hoop dat daarmee de richtingaanwijzers weer gewoon knipperen (nu branden ze continu). Ik overweeg om verder vanaf Intercitybike de korte route naar Flevonice te rijden en dan direct via Nijkerk huiswaarts te gaan.

vrijdag 23 december 2016

F-Lites razendsnel

Vanochtend leek het alsof de nieuwe F-Lites op mijn Quest zich wat beledigd voelden door de toon van mijn blogpost van gisteren. Ze wilden vandaag duidelijk laten zien dat F-Lites met wat kouder weer flink sneller zijn dan Shredda's want het ging ineens weer razend snel. Mijn snelheid lag op een ritje van krap 50 km bijna voortdurend ruim in de 40. Pardoes reed ik ook 5x een KOM.

Fijne snelle banden, die F-Lites!

donderdag 22 december 2016

Wintertraagheid

Hoewel het algemeen bekend is dat je in de winter minder snel fietst dan in de zomer heb ik moeite me daar bij neer te leggen. Toen de snelheden me onlangs tegenvielen bedacht ik me al fietsende dat ik best nog wel 1 cm lager in de fiets zou kunnen gaan zitten door nog een extra gaatje in de beugel achter het zitje te boren en het zitje op het voorste gat in de beugels op de wielkasten te monteren. Dat zou weer wat sneller moeten gaan.
Één centimeter lager gelegen ging het misschien wel weer ietsje sneller maar nog zeker niet met zomerse snelheden. Hoewel, bij de afdaling van de noordzijde van de Amerongseberg wilde ik me vooral laten uitrollen maar pardoes bleek mijn afdaling volgens Strava de allersnelste van die van ruim 20.000 medefietsers (mijn topsnelheid werd geklokt op 90 km/h).

Nog niet tevreden besloot ik de Shredda's te vervangen door F-Lites omdat die vooral bij lagere temperaturen lichter schijnen te lopen. Het vervangen van de banden had helaas wat meer om het lijf dan gehoopt want rechtsvoor bleek een spaak gebroken. Door de onhandige positie van de betreffende spaak moest ik eerst buiten in de kou het complete wiel loshalen (dit klusje had ik op de Quest nog niet eerder gedaan maar viel al met al erg mee - gelukkig werkte mijn fietsmaker ook mee want hij was zo vriendelijk een 158mm spaak voor me te draaien). Nu met F-Lites én een verse spaak gemonteerd haalde ik echter weer niet de gehoopte snelheden.

Ik wijt de tegenvallende snelheid met de F-Lite in ieder geval deels aan het gesleutel in de koude voorafgaande de rit. Toen ik ging fietsen had ik eigenlijk al een niet te stillen hongergevoel.
Misschien zijn er nog meer factoren die meespelen. Ik vermoed dat het fietsen met schuimkap fysiologisch minder snel gaat doordat het lijf in de vochtige omstandigheden onder de kap minder makkelijk vermogen af wil geven. Ik heb namelijk in mijn lijf het gevoel dat ik gewoon ook minder vermogen lever. Vreemd genoeg heb ik specifiek in mijn benen juist wel weer eerder het gevoel dat ik hard trap. Netto ben ik na een ritje in ieder geval minder moe dan in de zomer. Misschien speelt ook de vorm van de dag mee, die wellicht in het algemeen in de winter lager ligt.

woensdag 7 december 2016

De fietspomp en het ruimteveer

Op 28 januari 1986 verongelukte het ruimteveer Challenger. Alle 7 bemanningsleden kwamen om het leven. Nader onderzoek wees uit dat het ongeluk kon gebeuren doordat een rubberen afdichtring bij de lage temperatuur van 2° Celsius niet goed functioneerde.

Zo'n 30 jaar later zou je verwachten dat de mensheid dankzij de raketwetenschap de kunst van de rubberen afdichtringen bij lage temperaturen tot in de finesses zou beheersen. Een mensenleven kan er immers van afhangen. Helaas, toen ik afgelopen zondag bij een paar graden onder nul een lekke band kreeg, bleek de vervangende binnenband met de SKS E.V.A ventielkop niet zomaar op de verlangde druk van 5 bar te krijgen. De lucht suisde langs de afdichtring, al bij zo'n 3 bar. Pas met veel moeite, door met één hand te pompen terwijl ik met de andere hand de ventielkop recht vasthield, werd de gewenste bandenspanning bereikt.

Volgende keer misschien een SKS E.S.A ventielkop proberen? Of de SKS N.A.S.A?

dinsdag 29 november 2016

Onderhoud fietspomp

Toen in onlangs met een lekke voorband langs de weg stond viel me op dat de SKS Air X-Press fietspomp bijzonder zwaar pompte. Ik kreeg meteen een angstbeeld voor ogen ergens in the-middle-of-nowhere met een lekke band te staan en een pomp die niet functioneert. Thuis gekomen de pomp dus onderhanden genomen.
Ik schroefde de bovenzijde los en kon zo de zuigerstang met zuiger en al verwijderen. Ik voorzag de zuiger van een dikke lik vaseline en voila, de pomp glijdt weer soepel.

Dit was overigens niet de eerste keer dat ik onderhoud aan de pomp pleegde. Oorspronkelijk had de pomp een tweevoudige ventielklem. Echter, als ik daarmee een band met frans ventiel van lucht probeerde te voorzien kwam er of helemaal geen lucht uit het ding of het kwam er via het andere gat uit. Het lukte me niet te achterhalen wat er mis was of wat ik verkeerd deed. Ik bestelde dus een nieuwe ventielklem, speciaal voor een frans ventiel. Omdat ik toen toch met de pomp bezig was zaagde ik er meteen één van de voetsteunen af. Functioneel heb je aan één steun genoeg en waarom zou ik dan extra gewicht en volume meenemen? Overigens is de Air X-Press by design al verrassend licht.

Mijn favoriete fietspomp is overigens de SKS Rennkompressor, in combinatie met een eenvoudige koperen ventieldop /-klem, maar helaas is die wat te zwaar om in de fiets mee te nemen.

woensdag 23 november 2016

If they go low, go lower

Enige tijd terug had ik de ophanging van het zitje aangepast om dieper te kunnen zitten dan met de standaardconfiguratie mogelijk is. Ik had daarvoor de beugel achter het zitje verlaagd en het zitje aan de voorzijde direct aan de beugels op de wielkasten gemonteerd.

Ondertussen had ik het idee gekregen dat nog wat lager, en net nog wat meer naar voren, mogelijk zou moeten zijn. Zolang je zicht niet te veel vermindert heeft lager en meer naar voren zitten eigenlijk alleen maar voordelen. Je stroomlijn wordt beter en je zwaartepunt verschuift zo dat de fiets beter op de weg ligt en minder snel om gaat of sneller de bochten kan nemen.

Vandaag monteerde ik de beugel achter nog één gaatje lager (ik had de vorige keer een reeks extra gaatjes gemaakt, dat kwam nu goed uit). Omdat het zitje hierdoor ook naar voren komt haalde ik de bout waarop het zitje scharniert ook een plek naar achter (anders zou het niet meer passen). Die bout zat in het zitje eerst door het voorste en laagste gat (van de drie gaten van de metalen beugel die standaard op het zitje gemonteerd zit) maar nu moest 'ie ook verder naar achter. Het achterste en hoogste gat van de drie gaten in het zitje zat hiervoor op een nette plek. Door de hogere positie van het gat komt ook zo het zitje ook weer wat meer naar beneden. Het gat uitgeboord van 5 naar 6 mm en voila, alles past weer netjes. Het zitje hangt nu kort boven het huis van het kettinggeleidewiel maar komt er niet tegenaan. Perfect!

zitje onderzijde, bevestiging op hoogste en achterste gat
zitje, bevestigd direct aan de beugel op de wielkast
er was nog ruimte voor een gaatje lager

Direct een proefrit gemaakt en het zal vast verbeelding zijn maar ik meende te bemerken dat de fiets nu net weer strakker op de weg blijft liggen en ook de snelheid viel me vandaag niet tegen.

vrijdag 4 november 2016

Schwalbe 7A vs 7C vs 6

Recent een paar keer achter elkaar een lekke band gehad, waaronder bij een Shredda die er nog geen 200 km op lag. Nu is de herfst een periode waarin je eerder lek rijdt dan in de zomer maar er bleek meer aan de hand. Ik had laatste keren behoorlijk moeite om de binnenband zonder proppen en dus zonder vouwen in de buitenband te krijgen. Bij de meest recente lek viel me aan de binnenband op dat 'ie er uit zag alsof 'ie dubbel had gezeten. Dat was op de plek van het lek.

Ik legde de biba, minimaal opgeblazen, op de Shredda en wat bleek, de buitendiameter van de biba was groter dan die van de Shredda. Ik controleer dus de maat die op de band vermeld staat: ETRO 438. Ahum, dat moet dus 406 zijn.

De band was een Schwalbe 7A. Ik meende dat de Schwalbe 7 ook een 406 band was maar dan voor net wat dikkere banden en de A een lichtere variant daarvan. Niet waar dus. Volgens site van Schwalbe had ik een 7C moeten hebben. Nogal verwarrend. Ik denk dat ik maar weer gewoon een 6 om de voorwielen leg.