woensdag 12 april 2017

Goddelijk

Ochtend.
De zon doet een halfslachtige poging. Grauwheid in mijn hoofd.

Pas op het zangfietspad van Houten begint het gloeien.
"Left shoe shuffle, right shoe muffle" schreeuw ik vanuit de fiets.
Ik speel de saxofoon, met Keith en Mick op 'Casino Boogie'.
Nellcôte, Zuid-Frankrijk, schaars geklede meisjes en rondslingerende flessen Jack.

Vanaf Zaltbommel fiets ik langs de Waal,
de machtige stroom waar ooit Bataven Romeinen verjoegen.

Met krap 50 km/h trap ik mezelf over de dijk bij St. Andries.
Ik vlieg, een hogere werkelijkheid dringt zich op.
Met Achilles en Odysseus bevecht ik de Trojanen,
iets met een geschaakte liefde.
Geen beter excuus dan liefde.
"Damn your love, damn your lies", blèr ik haar toe.
Door iedere vezel van mijn lijf stroomt het leven.

Met 50 km/h trap ik mezelf over de dijk bij St. Andries,
als een Griekse god, meester over mijn lot.

donderdag 6 april 2017

Quest op de weegschaal

Goed, ik wilde wel eens weten wat het gewicht is van Quest 752. Eerst zo goed als mogelijk de wielkasten schoongeborsteld. Daarna tasje, pomp en ander reservespul verwijderd, ook de accu. Gewicht toen op twee manieren gemeten: gewicht bij ieder wiel apart én door zelf op weegschaal te gaan staan en de fiets op te tillen. Bij de eerste meting kwam ik in totaal op 30,4 kg, de tweede meting gaf met een sterk 'springende' uitleeswaarde na aftrek van mijn gewicht 33,4 kg. Ik vermoed dat de waarheid ergens in het midden ligt, dus min of meer 32 kg. Dat gewicht is conform de specificaties van velomobiel.nl. Dit zou betekenen dat de reparaties aan de body niet echt significant aan het gewicht hebben bijgedragen.

vrijdag 31 maart 2017

Schrödingers fiets a.k.a. testrit DF

Gisteren zoals al gemeld dus een proefritje gemaakt in de DF. Wat nu volgt is geen 'review' maar zijn hooguit wat losse notities. Ik heb het gevoel nu nog geen afgeronde conclusie te kunnen presenteren.

Omdat ik 1.87 lang ben had ik gesuggereerd in de DF-XL een proefrit te maken. Bij Intercitybike werd ik door Frank echter eerst richting de gewone DF gedirigeerd. Frank vertelde dat de beenlengte of de schoenmaat vaak de beperkende factoren zijn en bij mij zijn mijn benen voor mijn lengte juist ongewoon kort. De DF leek met beperkte aanpassingen in positie van de cranks en het zitje best te gaan passen.

Na een paar keer een blokje om maakte ik een testritje van 30km langs het Ketelmeer. Grosso modo was het ongeveer wel wat ik verwachtte. Zoals zo ongeveer iedereen ook al beweert is één van de eerste zaken die opvallen dat de aandrijving zeer direct voelt. Dat lijkt niet in hoofdzaak een kwestie van het lagere gewicht maar vooral van een stijvere aandrijflijn.

Al na een paar honderd meter viel me op hoe beroerd de standaard demping van het achterwiel is. Op het eerste stukje slecht asfalt begon het achterwiel al te dribbelen. De demping in de DF is denk ik niet slechter dan de standaard demping van een Quest of Strada - volgens Ymte zo 'ie zelfs beter moeten zijn - maar ik ben afgelopen jaar verwend geraakt door verbeterde demping dankzij een prototype hydraulische demper van Velomobiel.nl. In een volgende fiets wil ik dus graag een gelijkwaardige demping.

Een detail: de spiegeltjes zitten dichter bij je hoofd. Daardoor heb je meer zicht als je er in kijkt maar keerzijde is dat je er minder makkelijk in kijkt. In de Quest hoef ik maar iets naar de zijkant te turen om in de spiegels te kunnen kijken, wat het eenvoudig maakt om het verkeer achter je in de gaten te houden. Bij de DF moet je bewuster kiezen om in de spiegels te gaan kijken. Uiteraard is het wel mogelijk om de spiegels meer naar voren te plaatsen maar ze komen dan op een minder nette plek op de fiets.

Inderdaad is de wegligging in de bochten zekerder dan die van mijn Quest. Over zoiets banaals als de topsnelheid durf ik weinig te melden, anders dan dat ik me nog veilig voelde toen ik met bijna 80 km/h de Ketelbrug naar beneden reed (geholpen door een rugwind).

Verder: ik kwam ondanks de instelwerkzaamheden van Frank toch af en toe met mijn hakken tegen de bodem van de fiets. Dat gebeurde vooral op momenten dat ik even wat meer onderuit in de fiets ging zitten. Door de zo net wat kortere afstand tot de cranks hield ik denk ik mijn voeten wat meer verticaal waardoor ze eerder de bodem raakten. Oplossing is waarschijnlijk om de afstand tot het crankstel net nog wat groter te maken. Terug bij Intercitybike leek dat ook nog wel mogelijk: het zitje zou nog een paar centimeter naar achteren geplaatst kunnen worden.

Het lastige van zo'n proefrit is dat het een vergelijking is tussen een fiets die ik gewend ben en die helemaal perfect op maat is en een fiets die nét niet goed op maat ingesteld is. De grote vraag voor mij is nu vooral of ik 'm echt goed op maat kan krijgen - vermoedelijk wel - en hoe die dan rijdt in vergelijking tot de Quest. Als ik de DF goed passend zou kunnen krijgen is het denk ik wel een zeer aantrekkelijk om een fiets te berijden die nergens iets te veel heeft.

woensdag 29 maart 2017

Verkocht!

Morgen ga ik op bezoek bij Intercitybike om een proefrit te maken in de DF-XL. Het is niet zo dat ik directe koopplannen heb maar ik ben wel zeer benieuwd hoe die fiets rijdt. Op basis van wat ik her en der lees en zie heb ik natuurlijk mijn vooroordelen. Mijn indruk is nu dat ik bij een vervanging van de Quest als eerste aan een Quattrovelo zou denken. Qua snelheid ruwweg vergelijkbaar met de Quest maar dan met meer veiligheid en comfort. Van de DF-XL verwacht ik nu vooral dat het meer een fijn racekarretje is, niet zozeer in topsnelheid (minder van belang) maar vooral in het snel optrekken en de wegligging in bochten.

Ik sluit echter niet uit dat ik morgen zo hebberig wordt dat ik er meteen één bestel. Dat is wel een neiging waar je mee moet oppassen. Het ritje dat ik vanochtend met de Quest maakte was namelijk zo fantastisch dat als ik gedacht zou hebben dat het een DF was ik er meteen één besteld had. Gelukkig was het de fiets die ik al heb, dus hoef ik 'm niet meer te kopen!

Ik plande vanochtend om een niet te lang stuk te gaan rijden met redelijk beperkte inspanning. Met die redelijk beperkte inspanning reed ik op de Lekdijk echter zo vele kilometers lang met een snelheid tussen de 45 en de 50 km/h. Heerlijk! En ongelooflijk eigenlijk dat je gewoon met menskracht zonder je het leplazarus te trappen zo snel kan fietsen! Vanwege de heersende wind moest ik op de terugweg wel wat stevig trappen om zo tegen de 45 km/h te rijden, maar ook daarvoor hoefde ik zeker niet in het rooie te gaan.

Benieuwd hoe ik na morgen naar het verschil tussen Quest, Quattrovelo en de DF kijk.

zondag 19 maart 2017

Tikje verholpen

Al een tijdje maakte mijn Quest een tikkend geluid dat gelijk opging met mijn trapfrequentie. Alleen als ik echt rustig trapte of probeerde om 'rond' te trappen hoorde ik het niet. Het stoorde me niet heel erg maar uiteraard wilde ik er wel vanaf. Probleem bij zo'n geluidje is dat het heel lastig te vinden kan zijn. Ik vermoedde dat het achter bij de derailleur vandaan kwam maar daar was in stilstand niets te zien. Ik overwoog al een constructie te maken om met een camera verdachte locaties tijdens het fietsen in de gaten te kunnen houden, maar dat bleek vooral een gedachtenexperiment. In het echt best lastig uit te voeren en zoals al gezegd, zo enorm stoorde het me nu ook weer niet.

Onlangs las ik echter bij Pé Koomen op zijn weblog "Een verborgen tikje dat stoort." over een mogelijk vergelijkbaar tikje. Kees van Hattem suggereerde daarop om te kijken naar de bevestiging van het trapstel of de beugel van het stoeltje.
Enfin, ik heb de bouten van het trapstel aangedraaid én ook de beugel achter het stoeltje wat beter bevestigd en voilà, het tikje is weer verdwenen. Jammer dat ik nu niet weet waardoor het kwam, maar ik gok op het trapstel.

Verder nieuws: hoewel ik gisteren weer een lek had met een F-Lite (een leegloper, ik ontdekte het gelukkig terwijl er nog goed mee te fietsen was) denk ik dat ik er toch nog maar mee blijf rijden. Ondanks de nadelen (snel lek, korte draaicirkel) lopen ze wel erg fijn en zijn ze zo gewisseld.

maandag 20 februari 2017

Versteviging bevestiging zitje

Recent had ik het zitje in mijn Quest nog net weer een klein tikje verder onderuit geplaatst en verlaagd zodat ik ondanks mijn relatief lange rug toch ideaal laag in de fiets kan zitten (zie Go Lower (november 2016), Quest lager dan laag (april 2016)). Ik kijk nu net over de 'motorkap' heen. Het zitje zit werkelijk op de meest lage positie die mogelijk is.

Een ideale zitpositie maar ik was wel wat bevreesd dat de constructie, waarbij ik het zitje met een bout door het carbon direct aan de beugel aan de wielkasten monteer, uiteindelijk zou kunnen gaan uitscheuren of uitlubberen. Het zitje zou dan kunnen gaan steunen op het huis van het kettingwiel, waarmee het kettingwiel aan zou kunnen gaan lopen. Ik besloot daarom de constructie te verstevigen met een aluminium plaatje aan de binnenzijde van de zitting.

Aluminium plaat binnenzijde zitje.
Aluminium plaat binnenzijde zitje
Constructie aan de buitenzijde
Constructie aan de buitenzijde, met bouten originele plaatje
Bevestigd aan de wielkasten
Bevestigd aan de wielkasten
Bevestiging vanaf binnenzijde gezien
Bevestiging vanaf binnenzijde gezien

zondag 19 februari 2017

F-Lite razendsnel afgeschreven

F-Lite banden lopen inderdaad lekker en snel maar ik twijfel er nog aan of het de band voor mij is. De eerste heb ik na minder dan 1000 km moeten afschrijven. Ik kreeg na een km of 500 een lekke band door een wat groter stuk glas. Het gat was dermate groot dat het me verstandig leek om ook aan de binnenzijde van de band een plakker te doen. Dat werkte zo goed dat ik in ieder geval een paar honderd kilometers verder kon rijden zonder lek te gaan. Echter, toen ik afgelopen woensdag wat aan de Quest ging sleutelen (verstevigen bevestiging zitje) viel het me op dat de band niet meer net rond was. Zelfs op de foto is dit te zien.

Groot gat in F-Lite
Te groot gat in de F-Lite

Bij nadere inspectie bleken er juist in deze band ook erg veel kleine scherpe steentjes te zitten. Bij de band aan de andere zijde was dat nauwelijks het geval. Hoe dan ook, ik heb deze F-Lite moeten afgeschrijven. Gelukkig had ik er nog ééntje liggen zodat ik nu niet Pippi-Langkous hoef te rijden.

Ik geef de F-Lites nog wel een kans. Wellicht was dit stomme pech (wie rijdt er dan ook direct na Oud en Nieuw door Culemborg...) & bovendien was mijn eerste ervaring met de Shredda ook zeer ongelukkig (bochel in band, productiefout?).