maandag 6 juni 2016

Fietsen als meditatietechniek

Toen ik onlangs op een mooie zaterdagochtend een rondje Hoge Veluwe fietste, werd ik bevangen door een aangenaam gevoel van nostalgie. Althans, het was een prettig gevoel dat ik in eerste instantie vooral associeerde met de zorgeloze tijd uit mijn jeugd. Ik probeerde te begrijpen wat maakte dat ik het gevoel zo sterk met vroeger associeerde. Er was geen concreet voorval. Geleidelijk daagde het me dat de nostalgie vooral een bijsmaak was. Wat overheerste was een wat lastiger te herkennen gevoel dat ik me herinner uit mijn jeugd. Het gevoel, zo kan ik het nu benoemen, dat de tijd opgehouden is te bestaan. Geen verleden, geen toekomst. Alleen het nu. Mijn lijf, de fiets, een nog bleek zonnetje, de geuren en geluiden van de wereld. Alles in het tijdloze nu.

3 opmerkingen:

Wim zei

Mooi beschreven. Dit herken ik. Ik noem het de Roeifiets-flow, want met de roeifiets heb ik dit heel vaak.

Ik denk dat de (Hoge) Veluwe er ook iets mee te maken heeft, want daar komt dit gevoel altijd heel snel naar boven.

Heerlijk, echt genieten dus.

René Voorburg zei

Hoi Wim,
Een belangrijke factor was denk ik de (relatieve) stilte. Ik had net mijn kettingwiel vervangen waardoor de Quest weer vrij stil rijdt. Ik had al eerder 'oorspoilers' op de helm gemonteerd en nu was het ook nog eens windstil. Vooral van het geluid van wind raak ik altijd wat opgejaagd. Heeft misschien met mijn windsurfverleden te maken. Als er vroeger wind stond raakte ik als snel gespannen: is er genoeg wind, blijft de wind wel zo, wordt 'ie niet te hard voor mijn zeiltjes... Dat soort stress kreeg ik als windsurfer altijd als het waaide.
Fietsen op een roeifiets is vast ook vrij stil?
Groet, René

Wim zei

Fietsen op een Roeifiets is inderdaad heel stil.

Bij de 209 gaat de voetenslee met een heerlijk zacht delicaat geluid over de spriet heen en weer.

Geen ketting, alleen een dyneema-touwtje dat volledig geruisloos op- en afrolt. Dan is er nog een retourelastiek, maar daar hoor je ook niets van.

Een Roeifiets is inderdaad heel erg stil. Als ik mensen inhaal, dan schrikken zo ook heel vaak. Meestal bel ik dan ook even.